Müslim Çelik'ten Yeni Bir Üçleme

USTA ŞAİR ÂBA MÜSLİM ÇELİK'TEN YENİ BİR ÜÇLEME

Âba Müslim Çelik, üç yeni şiiriyle Satır'da.

GAMLI

BülBülün ses rengi

yer ve göğ gri sahne

işBu gam biter mi söyle?

kuş silueti birfiil,

gülünün kadim bir

zamanın ruhunu

  emzirdiği

gittin! Handiyse

yuva kurudu

su donuverdi

esmiyor yel

Ay çıkıyor her gece

tere batmış, üzünçlü

sokak lamBâsı

O hâl diliyle

gittin gideli

eflatun bir düş

dalıyor içeriye

usulcana kanat çırpa

ey kuş, yahşi kuş

kurudu bahçe

soluvermiş sardunya

dağılmış tohum

altın bir kafes

  içinde

OTLUKBELİ ELEJİ

Ateş böcekleri aşk ile

(m)ırıldayıp durur

onlar ki az biraz

bilge, Ay tozudur

lar ve tarihi

dersi verirler

handiyse

Düş parıldıyor

sevda can içre

avcı taş atar

gürül gürül

bir özsu

  olur

oysa men özüm Süha

gün ışıyıp da zaar

sessiz, alnıma değince

işBu öğrencilerim deniz ah,

Dalgalar samanyolunu

usulca bırakır

  kıyıya

OtlukBeli'nde gayri

dolunay sütBeyaz, gökte sini

geceler mi? Vuu

vuu vın! Sular

  dondu

hava puslu usta

dedi, olsun

gülünün saBah

yıldızını emzirdiği

can Erzincan'da

BUĞ(U)LEM

içimden geçer ışık mı?

Merkeze alır benle seni

köşelerinde rüzgârın

devirdaim! yeşerince

şair, yangını eşyanın

dili olabilir diye

dalıverdim balıklama

elâ gözlerinde şiire

gündüz geceye yerinir

gökkubbeyle oynarken

döktüğüm ter ben miyim?

Şuncağız, az da olsa

  sen konuş dedi

Hava kuruttum billorda

  kristral vazo Aysu

ağzın, burnun, ötesi

kararsız, benimdir oysa

Aaa, ayol, dur biraz be

  hangisi bu?

Aytozu

öpersem tomurcuk

  değer yarama

Âba Müslim Çelik