Atatürkiye

ATATÜRKİYE

(Bu şiir, ilk olarak Kitap-lık dergisinin 240. sayısında yayımlanmıştır. Eser, matbu arşivden dijitale taşınarak Satır okurları için yeniden paylaşılmaktadır.)

ATATÜRKİYE

Şol dünyayı yoldaş ettiniz mi?

Aybalam, sakız, taşçatlatan çiçeği

    gıdım gıdım, düşe kalka, zor zar

SütBeyaz bir ışık yeşerirdi gülümseyince

yangın mavisi gözlerinin içinde

    Dur, gitme! oysam kal biraz

    işbu zamanın ruhu zaar

Dallara şafağın kormızımsı konmuş

yağmurun salkımı dizilmiş kirpiklerime

yeryüzüne rüyamız çizilmişimiş meğer

süzülüp yanaklarımdan sevi

hançer! işler canevime

Bir teselli versin bana dağlar

gölgeli yamaçları, yalçın kayalarıyla

bir tül gibi ruhumu sarar

Şahinler uçan tepelerinde

gönlümü bıraksam en dik yerine

taa sabaha kadar doruklarda

    giden gitti, gelmez geri

    gelenler hepi başkaları

    kimse tut(a)maz yerini

    Duyuyoruz hâlâ sıcaklığını

    yüreğimizde yüreğini

    Anamızdan emdiğimiz

    (p)ak süt ilmidir harcı

    evvelinden ateş

    ve külde saklı

    gülünün güneşi

      emzirdiği

Âba Müslim Çelik